موبینگ شکلی از آزار و اذیت [روحی-روانی در قالب تحقیر است. این پدیده، بخش تاریک زندگی سازمانی در محیط کار، دانشگاه ها، مدارس، تشکیلات مذهبی، محیط های نظامی، سبتم دادگستری، دارالتأدیب ها و سازمان های اجتماعی مانند مجتمع های مسکونی و اتحادیه های املاک است.
برای موفقیت آمیز بودن موبینگ، این رفتار منفی لازم است از سوی چند نفر شامل رهبران و دنباله روها (که آنها را مرتکبان با موب کنندگان مینامیم) پیاده سازی شود؛ در برگیرنده یک با چند نفر به عنوان هدف (که آنها را قربانی با موب شونده مینامیم) باشد؛ یک گروه با جمعیت حاضر به عنوان شاهد ماجرا ( که آنها را شهود با افراد حاشیه ای می نامیم) حضور داشته باشند؛ و اعضای سازمان دارای اختیار و قدرت منوقف ساختن این رفتار منفی باشند اما با وجود این قابلیت، در پیاده سازی رفتارهای موبینگ شرکت کرده و با چشم های خود را بر روی آن می بندند (که ما آن ها را سازمان مینامیم. در فرایند موبینگ، زنجیره ای از وقایع به مرورزمان آشکار می شوند، به شکلی که در آن ها فرد قربانی به وسیله مرتکبان برخوردار از چتر حمایتی مشروعیت سازمان، بی اعتبار و تحقیر می شوند (این را فرایند اجتماعی و تشریفات خاص مینامیم. نتیجه موبینگ همواره از دست دادن است، یعنی از دست دادن: آبرو، احترام، موقعیت شغلی، هویت شخصی، هویت حرفه ای، شغل، پول، در ستی ها و شبکه های اجتماعی، حمایت خانواده، تندرستی، بیمه سلامتی، و سرانجام از دست دادن زندگی. این از دست دادن ها می توانند غیر کامل و یا درباره از دست دادن زندگی، کامل از دست رفتن همه داشته های زندگی باشند. میتوانیم یک شخص منطقی را از این که تصور کند چنین مواردی در دنیای امروز و در قرن بیست و یکم امکان ندارد اتفاق بیفتند، ببخشیم؛ اما چنین اتفاق هایی می افتند و حتی رواج دارند.
